Nieuws

Bent u al wezen kijken in Salon vanBeresteyn? Wie al geweest is weet dat er prachtige kunst te zien is. Wie nog niet is geweest, gauw even gaan. De tentoonstelling ‘Theater en de Verbeelding’ is nog open tot en met 26 maart 2020. U vindt de Salon eenvoudig via de entree van het theater, daarna loopt u via het Grand Café zo de expositie binnen. Alle werken zijn gemaakt door de kunstenaars van de Fotolocatie Groningen en van AKKA, de vereniging van kunstenaars die de Klassieke Academie in Groningen hebben afgerond. Wie nog niet beter weet zou zich kunnen afvragen wat theater en schilderkunst met elkaar te maken hebben. Je kunt je gemakkelijk voorstellen dat het theater boeiende beelden oplevert voor kunstenaars.  Dat is ook zo. Maar er is meer, veel meer. Er is heel veel te vertellen over het theater en er worden ook bibliotheken volgeschreven over kunst. Maar wie kan dat allemaal lezen? Het mooie is dat er in uw eigen Theater vanBeresteyn een serie van drie lezingen wordt gegeven waarin de kunst- en theaterliefhebbers op een uiterst boeiende wijze een kijkje achter de schermen van beide kunstvormen krijgen. De eerste lezing is al achter de rug, de eerstvolgende is op 14 januari om 20.00 uur. U ontmoet dan Anthon Meijssen. Een bevlogen schilder + fotograaf + docent die u haarfijn uit de doeken doet wat theater en schilderkunst met elkaar te maken hebben. Weet u waar het woord tragedie, een dramatische theatervorm, vandaan komt? Het is afgeleid van het oud Griekse woord tragos, dat bokje betekent. De winnaar van zang en – danswedstrijden kreeg als prijs een bokje. En dan is Meijssen nog maar net bezig. Hij vertelt over de komedie, over de spiegel die het theater voor de mensen wordt. Natuurlijk komt het verhaal ook op de rol van de Katholieke kerk. Zelfs de kerststal die in het jaar 1223 door Franciscus van Assisi werd geïntroduceerd blijkt in het plaatje te passen. De stap van theater naar kunst wordt gezet door Leonardo da Vinci en Caravaggio. Nog later blijken wijsgeren als Nietsche zich ermee te gaan bemoeien en komen ze met verhandelingen waaruit de samenhang en het belang van theater en kunst volgen. Ongelofelijk boeiende materie. Wie nu denkt dat dit te moeilijk gaat worden, wees gerust. Anthon Meijssen praat begrijpelijke taal. En hij neemt u mee naar de tentoonstelling in de Salon. Wat hij vertelt is daar te zien. Aanvang 20.15 uur. 

Zondag was het de laatste dag van het jaar dat de stoomtrein van de STAR reed. Met drie ritten op het programma tussen Stadskanaal en Veendam. Er was veel belangstelling voor een nostalgische reis met de stoomtrein. Alleen al de rit om 12 uur vanuit Veendam heeft 210 passagiers getrokken. Aan boord was onder andere glühwein en oliebollen verkrijgbaar.

Een rit met de Loc 52 8060-7 is met het indrukwekkende geluid van de loc en de stoomfluit als het ware een reis terug in de tijd. De stoomloc met de historische wagons stralen nostalgie, romantiek en gezelligheid uit.

Bij het STAR station in Stadskanaal mochten kinderen een kijkje nemen in de cabine van de machinist. De 21-jarige Thomas Agterberg is leerling-machinist en stoker. Op zijn 18e kon hij bij de STAR een interne opleiding gaan volgen. Uiteindelijk hoopt hij als vrijwilliger machinist te kunnen worden. Bij Thomas is het de fascinatie voor deze oude techniek. Als klein jongetje kwam hij met zijn ouders mee naar de STAR om die grote imposante machines te zien.

Vrijwilliger Klaas Vijfschagt is vrijwilliger sinds 1993. Stoom heeft hem altijd al gefascineerd en heeft altijd interesse gehad in spoorwegen. Hij fotografeerde stoomtreinen in West-Duitsland. En later in de voormalige DDR waar ze het langst in gebruik zijn geweest. De Loc 52 8060-7 is zo’n stoomloc, die samen met de Loc 50 3645-4 in 2005 was aangekocht van de opgeheven Eisenbahnfreunde Walburg.

Met de tweede is men druk met het reviseren bezig om ook deze in 2020 weer rijklaar te krijgen. Dan kan de huidige loc weer in de revisie.

Marc Lautenbach (24) is sinds vier jaar chef van de trein. Vroeger was hij bezig met model spoorbouw. En was uiteindelijk bij de STAR terechtgekomen voor ‘het echte’ werk, waar hij al zo’n 12 jaar bij betrokken is.

Sander, Else en Merijn waren met ouders en grootouders voor het eerst met de STAR mee. Hun moeder was op het idee gekomen. Merijn vindt het heel interessant om zo’n grote loc te bekijken, en ook om te zien hoe het werkt.

Opa ziet nog de stoomtrein van Leeuwarden voor zich die de plaatsjes Boksum, Deinum en Blessum aandeed. Als jongen kan hij zich een beschieting van de Engelsen nog herinneren op een stoomtrein, die rokend stil bleef staan. Oma woonde in Stedum dicht achter het spoor waar de stoomtrein achter hun huis langs reed.

Op oudejaarsdag wordt de zomereditie Night of the Guitars 2018 op het Museumplein in Veendam uitgezonden op TV.

Vanaf 18:00 uur is op het SKV kanaal 996 een drie uur durende samenvatting te zien.

De herhalingen zijn om 21:00 uur en om 00:00 uur.

Door Bert Woltjes.

Het was een drukte van belang in huize De Weijs aan de Willem de Zwijgerlaan in Wildervank. Het echtpaar Jaap de Weijs en Gemma De Weijs-Stevens was maandag op de kop af 60 jaar getrouwd.

Rond 10 uur kreeg het echtpaar bezoek van loco-burgemeester Henk Jan Schmaal uit Veendam. Vergezeld van een grote bos bloemen bracht hij de felicitaties over, net als Koning Willem Alexander die een brief stuurde aan het echtpaar.

Jaap (82) en Gemma (83) leerden elkaar net als zovelen kennen in de Kerkstraat in Veendam tijdens het welbekende rondje lopen.

Het echtpaar trouwde enige tijd later op het gemeentehuis in Wildervank. Ze werden in een Citroen DS naar het gemeentehuis gereden met als chauffeur Roelie de Weijs van de bekende steenhouwersfamilie, ook uit Wildervank. Men ging wonen in de flat aan de Willem de Zwijgerlaan in Wildervank waar het echtpaar ook na 60 jaar nog steeds woont. Het echtpaar kreeg een dochter Paula en 2 kleindochters. 

Jaap werkte als onderhoudsmonteur bij radiatorenfabriek Duintjer in Wildervank. Terwijl Gemma, geboren in Wildervanksterdallen, aan het “eerappel krabben” was op het land van haar ouders.

Later werd Jaap ingezet bij de bouw van de elektriciteitscentrale in Groningen (Secties 2 en 3) en toen die gereed was ging hij naar Amsterdam om daar ook te werken aan een centrale. Hij heeft door de jaren heen meegewerkt aan de bouw van verschillende centrales door heel Nederland en was dan ook “door de weeks” niet thuis, maar logeerde ergens ter plaatse. In deze periode was hij meestal alleen in de weekenden thuis. Hij reisde per trein naar de verschillende bouwlocaties. 

Halverwege de jaren 70 kwam hij in dienst bij constructiebedrijf Kuiper in Ommelanderwijk, maar daar kwam al snel een einde aan toen Jaap in de “smiezen” kreeg dat er gewerkt moest worden aan onderdelen voor het leger en daar had Jaap vanwege geloofsovertuiging geen zin in en werd op staande voet ontslagen. Snel daarna belandde hij in de ziektewet en werd Jaap afgekeurd om te werken. 

Zodoende kreeg Jaap veel vrije tijd maar hij kon zich storten op zijn grote hobby; het filmen van allerlei nieuwswaardigheden in Wildervank en Veendam. Overal ging Jaap met zijn camera naar toe op zijn brommertje om alles vast te leggen. Daarnaast was hij ook begonnen met fotograferen en had hij de Filmclub Wildervank opgericht, want een sollicitatie bij de Veendammer filmclub liep niet goed af voor Jaap. Toen besloot hij om zelf maar een filmclub op te richten.  

Jaap de Weijs en nog een aantal Wildervankers kregen het idee in de kop om halverwege de jaren 90 een exacte kopie na te bouwen van de Wildervankster Paardentram. Krap 3 maanden later was het gereed en kon het worden ingezet voor velerlei activiteiten zoals rondritten, bruiloften, feesten en partijen.  En tot op de dag van vandaag wordt het nog steeds ingezet, alleen niet meer met paarden maar met een trekker ervoor. De verbazing was dan ook groot toen 's middags tegen half 3 een aantal vrijwilligers van de Wildervankster Paardentram zich bij hun woning meldden voor een rondrit door Wildervank.
Ook kreeg Jaap de Weijs op 21 mei 2010 een gemeentemedaille. 

En Gemma werkte na bij de boer gewerkt te hebben bij Tricotagefabriek Anton Schmidt in Wildervank en werkte later nog als hulp in de huishouding en kinderoppas bij hun naamgenoten, de welbekende steenhouwersfamilie De Weijs aan de CW Lubbersstraat in Wildervank.

Filiaalmanager Douwe van der Ploeg van Coop Wildervank gaat een nieuwe uitdaging aan. Hij gaat werken als teammanager bij Qbuzz. Het werken met mensen, dat hij zo leuk vindt, blijft. Naast de verschillen zitten er ook heel veel raakvlakken in. Van der Ploeg wordt het aanspreekpunt voor de chauffeurs en ze kunnen bij hem terecht voor alle vragen.

Bij de Coop was hij vaak het gezicht van de winkel. Hij liep ook veel mee in de winkel, juist om contact met de klanten te hebben. Bij zijn nieuwe aanstelling bij Qbuzz zal dat minder zijn.

Op zijn zestiende was Douwe  twintig jaar geleden als hulpkracht bij de C1000 in Winkelcentrum Paddepoel begonnen. Hij komt oorspronkelijk ook uit de stad, maar woont tegenwoordig in Bedum. Bij de Coop is hij in zes filialen werkzaam geweest. Met name in de stad Groningen, maar ook in Steenwijk in Overijssel.   

In de basis is het in elk filiaal wel overal hetzelfde. Het verschil zit ‘m in het marktgebied. Een klant in een dorp is anders dan een klant in de stad. In een dorp eet men bijvoorbeeld anders. Klanten in de  stad zijn veel meer op het gemak gericht, snel en kort. Terwijl klanten in een dorp ook veel langer in de winkel verblijven. Vaak wordt er meer een praatje met elkaar gemaakt.

“Hier heb je ook wat meer binding met de klanten, in de stad is dat in het algemeen iets minder”, weet Douwe uit ervaring. “Het is wat meer gehaast en gaan mensen gauwer weer door.”  

Voor zijn aanstelling in 2017 als filiaalmanager was de Coop in Wildervank van het franchise ondernemersechtpaar Sander en Elana Boezen. Zij hadden het filiaal weer aan de Coop-organisatie verkocht.  

Van der Ploeg heeft het altijd met plezier gedaan, en eigenlijk nog steeds. “Het leuke is de combinatie van de handel en het werken met mensen. Als hulpkracht was het nog voor een zakcentje. Maar op een gegeven moment merk je dat het leuk is om met mensen te werken. Als je de mogelijkheid wordt geboden,  met de nodige opleidingen, om dat te gaan doen pak je die aan. Dat ga ik straks ook weer doen, maar dan in een vervoersbedrijf.”  

De filiaalmanager had wel verwacht dat het personeel het afscheid niet ongemerkt voorbij zou laten gaan. Hijzelf mocht dat ook altijd wel graag doen. De mensen even in het zonnetje zetten. Zoals slager Jan Prins die in 2018 op pensioen was gegaan. Hij was ook op bezoek gekomen, net als oud- collega’s en collega’s van andere filialen. ’s Avonds was er bij het afscheid nemen nog even tijd voor een hapje en een drankje.    

Dinsdag voor de Kerst was het voor Van der Ploeg zijn laatste werkdag bij Coop Wildervank. Zijn opvolger Patrick Kappen uit Veendam gaat per 30 december starten.