Door Klaas Fleurke
De zevende competitiewedstrijd voor de tweede periode, die eerder werd afgelast vanwege de weersomstandigheden, leverde de Veendammers op een kille, regenachtige en winderige laatste dag in februari 2026 op een zwaar veld in Roodeschool slechts een moeizame remise op. Na het laatste fluitsignaal van de jubilerende scheidsrechter Rozema stond er een 1-1 stand op het scorebord.
Beproeving
Aan het einde van de voorjaarsvakantie op het Sportpark in het dorp vallend onder de gemeente Het Hogeland lukte het de formatie van hoofdtrainer Armand Mac Andrew maar niet om voorbij de laagvlieger in klasse 3R te komen. Gezien het voetballende kwaliteitsverschil tussen beide ploegen waren de geelzwarten het aan hun stand verplicht om drie punten mee naar huis te nemen. Hoe anders verliep deze confrontatie die én voor de voetballers én toeschouwers een behoorlijke beproeving was.
Zompige grasmat
Was Veendam 1894-trainer/coach Mac Andrew na de vorige wedstrijd lyrisch over het spel van zijn mannen, deze keer moet hij zeer teleurgesteld zijn geweest over de uitvoering van het strijdplan op een bijzonder zware en zompige grasmat. Tel daarbij op een striemende en geselende wind die in de lengterichting van het open en hobbelige kleiveld joeg en u voelt al aan dat van goed voetbal nauwelijks sprake kon zijn. Ook waren enkele Veendammer basisspelers absent waaronder Koen Kort en Sam Kamphuis. En Ramon de Jong was vanaf de tweede helft pas inzetbaar. Verheugend daarentegen was de terugkeer van aanvaller Robert Nullmeyer die in de basis kon starten. In de met 4-1 gewonnen heenwedstrijd, de openingswedstrijd van het seizoen, maakte hij de 90 minuten niet vol, deze keer wél.
Wapperende vlaggen
De vlaggen wapperden op het Sportpark Roodeschool angstaanjagend. De buiige regen striemde van tijd tot tijd. Wie doe je er een plezier mee om op een slecht veld onder deze koude weersomstandigheden een voetbalwedstrijd af te werken? Of het met de noordelijke ligging van Roodeschool te maken heeft? Denk het niet. Een leuke vraag is of Corenos de meest noordelijk gelegen voetbalvereniging van Nederland is op het vaste land. Nou, bijna. VV Noordpool UFC uit Uithuizen ligt nog iets noordelijker maar ook VV Warffum, Omlandia (Ten Boer) en NEC Delfzijl komen net als Corenos aardig in de buurt.
Bijzondere jubileum
De enige die een echt leuke middag had, was arbiter van dienst Martin Rozema. Hij werd in het zonnetje gezet vanwege het fluiten van zijn 350ste wedstrijd. Hij vertrouwde me toe dat het er inmiddels 354 zijn. De fluitist werd rondom dit bijzondere jubileum gevolgd door de camera van RTV Noord. Dan weer stond Stefan Bleeker bij het veld dan weer zocht hij met zijn camera de overkapping bij de kantine op. Net als uw verslaggever van dienst.
Wind mee
Veendam 1894-aanvoerder Jeremy van Dijk, die weer met zijn kompaan Dion Beks in het centrum van de verdediging speelde, koos bij de toss om eerst met de straffe wind mee te voetballen. De Oost-Groningers deden in de eerste helft niets met dit voordeel als het al een voordeel is. Zoals verwacht parkeerde Corenos de spreekwoordelijke bus en loerde op de omschakeling. Na een minuut of tien kwamen ze er gevaarlijk uit maar Veendam 1894-doelman Roy Mos kon een afstandsschot van Danelso Pesiwarissa tegen de wind in ternauwernood tot corner verwerken. Daarmee gaf de fysiek sterke thuisclub van trainer/coach Marco Pesiwarissa al een visitekaartje af. Pas na een half uur was er het eerste schot van afstand van de Veendammers. Irfan Jukovic joeg de bal een paar meter over het doel. Kort erop was er een van de weinig succesvolle aanvallen van de bezoekers. Mark Wijnsema gaf de voorzet en spits Dinand de Jonge kopte rakelings voorlangs.
Kluitjesvoetbal
Daarna ontstond een soort van kluitjesvoetbal zoals je dat bij de F-jes ziet. Iedereen is daar waar de bal zich bevindt. Het werd een uiterst smal speelveld zodat er voor de geelzwarten geen doorkomen aan was. Iedereen trok aan Veendamzijde naar binnen. Dit was koren op de molen van de stugge Roodeschoolsters. Strijdend voor iedere meter probeerden ze het de Langeleegteboys het snelle combinatievoetbal onmogelijk te maken. De mee opgekomen linkervleugelverdediger Melvin Tehubijuluw schoot nog een keer voorlangs. Maar dit waren zo’n beetje de Veendammer wapenfeiten. Zo rond de 50ste minuut (dus de vijfde minuut van de blessuretijd in de eerste helft) zocht uw verslaggever de warme kantine op om even een sanitaire stop te gaan maken in de veronderstelling dat het bij een 0-0 ruststand zou blijven.
Penalty
Maar niets bleek minder waar. Diep in de blessuretijd liep Corenos-keeper Dennis Carretero Seinhorst in het bezit van de bal zomaar Veendam-spits Dinand de Jonge omver in het zestienmetergebied. Leidsman Rozema kon niets anders dan een penalty toekennen aan de gasten. Diezelfde Dinand de Jonge verzilverde uiterst koel dit cadeautje: 0-1. Een mooie opsteker op slag van rust voor de formatie van Mac Andrew. Zou je denken.
Man mét sigaar
Na de thee worstelde Veendam 1894 tegen de wind in. Ramon de Jong was in het veld gekomen voor Dion Beks. Er vonden enkele omzettingen plaats. Het overwicht van de geelzwarten was gigantisch maar tot echt uitgespeelde kansen kwam de ploeg maar niet. De gastheren bleven maar loeren op dat ene kansje of die ene fout. In die zin hadden ze de wind mee. Een van de thuisclubspelers haalde weer eens niet een bal die te ver met de wind mee werd gedragen en trok uit frustratie de cornervlag van de stok. Even later kwam er een terreinknecht (mét een sigaar in zijn mond) aan om de vlag er weer aan te maken. Het leverde de nodige hilariteit op omdat bij de ingang van het Sportpark een bord hangt waarop staat: Dit is een rookvrij terrein, haha.
Lange uittrap
Halverwege de tweede helft brengt trainer Mac Andrew twee wissels om vooral die tweede Veendammer goal af te dwingen. De jeugdspelers Twan Sanders en Nijs Colly komen in het veld voor Lorenzo Langeland en Winston de Jong. Bijna liet Roy Mos zich als doelman verrassen door een uittrap van zijn collega aan de andere kant. De bal kreeg door de wind zoveel vaart mee dat de stuit op de rand van het strafschopgebied bijna over Mos zeilde. Door zich flink te strekken kon hij toch de bal uit de lucht plukken.
Hapering
Een kwartier voor tijd ging het mis bij de gasten. Een hapering in de 1894-defensie stelde Corenos in staat om de 1-1 op het scorebord te schieten. Bijna hadden de Roodeschoolsters in de slotseconden ook nog de overwinning behaald maar invaller Tim Uil tikte vrij voor Roy Mos de bal over.
Tot zichzelf komen
Hoe keek een balende Robert Nullmeyer, die na afloop even in de kleedkamer tot zichzelf moest komen, terug op de wedstrijd en hoe verklaarde hij het toch wel teleurstellende resultaat? Na lang blessureleed mocht hij vandaag zijn rentree maken in de basisopstelling van Veendam 1894-1. Robert: ‘Tja, waarom het vanmiddag niet lukte om onder deze weersomstandigheden, op zo’n veld van deze tegenstander te winnen? We kregen wel wat kansjes maar vooral in de eindfase ging het mis. Via de eindpass kwamen we er net niet doorheen. In de tweede helft met de wind tegen kun je eigenlijk alleen maar duels aangaan. Dan krijg je het heel lastig. Klopt, dit is hun spel. Zo spelen ze: inzakken en wachten op de counter. Daar hadden we het best lastig mee. Wij niet echt uitgespeelde kansen? Ja, dat klopt wel. Wij weinig geschoten in de eerste helft? Dat hebben we inderdaad te weinig gedaan. Pas aan het eind van het eerste bedrijf kregen we dat in de gaten. Maar dan ben je eigenlijk al te laat. Dat is het, eigenlijk. Hebben we ze in de kaart gespeeld? Zij in de counter gevaarlijk? Eén foutje en hij hangt? Ja, voor ons is het lastig om tegen zo’n tegenstander te voetballen. En in combinatie met alle (weers)omstandigheden. Inderdaad is dat voor beide teams gelijk. Of wij vanmiddag té weinig hebben afgedwongen? Ja, met een team zoals wij dat hebben is dat zo. Qua voetbal moet je er overheen lopen. Daar laten we zaken liggen.’
‘Ik ben blij terug te zijn’
Robert: ‘Tja, waarom het nu niet lukte en we vorige week zo goed voetbalden? Goeie vraag. We moesten het met z’n allen oppakken en niet individueel denk ik. Wat ik hiermee bedoel? Dat we echt met z’n allen gas moesten geven en er overheen lopen. Met z’n allen heen en weer. Persoonlijk vond ik dat dit onvoldoende gebeurde. Maar dat is mijn mening. Ja, in principe vind ik dat we als team vanmiddag tekort zijn geschoten. Of het strijdplan of de tactiek om deze tegenstander te verslaan gelukt is? Je weet zelf ook wel dat wij het van ons voetballende vermogen moeten hebben. En niet van zulke strijdwedstrijden als vanmiddag. Met alles erop en eraan. Nee, eigenlijk schieten we met een punt niks op. Ja, inderdaad kunnen we normaalgesproken die tweede periode op onze buik schrijven. Op maar naar volgende week en er tegen Hoogezand er maar het beste uithalen. Wat ik van mijn eigen inbreng vond? Veel loopvermogen getoond. Positief dat ik de 90 minuten volmaakte hoewel ik het in de laatste twintig minuten wel lastig had. Ik voelde het wel. Laten we het positief afsluiten. Ik ben blij dat ik terug ben.’
Meer foto’s zijn te zien op Facebookpagina De Langeleegte huilt.
