Door Klaas Fleurke
Een ijzige poolwind joeg op de avond van de 19de februari van het jaar 2026 over de legendarische Langeleegte. Vanwege de weersomstandigheden werd het inhaalduel van de geelzwarten tegen de Damsters niet in het stadion gespeeld maar op het goed bespeelbare kunstgrasveld op het Leer- en Sportpark in de Parkstad. Veendam 1894 won zeer verdiend met 3-0 van DVC Appingedam.
Thuisblijvers ongelijk
De snijdende en straffe oostenwind stond in de lengterichting van het veld. Uw verslaggever arriveerde tegen half negen toen de wedstrijd al een klein half uurtje onderweg was. Vanuit een behaaglijke vanBeresteyn-theaterzaal waar muziekschoolmusici klassieke muziek ten gehore brachten, was de overgang naar een kille en koude kunstgrasaccommodatie in de buitenlucht nogal een wereld van verschil. Het was natte-neuzen-, thermo-ondergoed- en dubbele hoofdbedekkingsweer. Alleen de echte supporters waren bij de snorrende kachels vandaan gegaan. Alle thuisblijvers kregen echter ongelijk.
Geen valse noot
Waar de musici in de ensembles lieten zien dat ze samen in een orkest uitstekend konden harmoniëren, voerden de Veendammer voetbalsterren de kleumende toeschouwers een hartverwarmende voorstelling voor. Onder leiding van dirigent Mac Andrew realiseerden de geelzwarten een bijna perfecte uitvoering. DVC Appingedam werd met 3-0 geklopt en er was nagenoeg geen valse noot te horen.
Dominant
Bij aankomst van uw verslaggever stond Veendam 1894 al met 1-0 voor. Volgens een paar Damster toeschouwers was na een kwartier de thuisclub overheersend en dominant. Uw razende reporter noteerde alleen een omhaal van DVC-speler Leon Hesling maar de bal verdween naast het doel van Roy Mos. Winston de Jonge teisterde namens de Oost-Groningers nog van afstand de onderkant van de lat na een soepele aanval.
Martin Drent
Onder de nieuwsgierige toeschouwers bevond zich ook oud-profvoetballer Martin Drent. Volgend seizoen is hij in Appingedam hoofdtrainer. Op de website van DVC is te lezen dat Martin Drent blij is om als trainer/coach weer terug te zijn in Groningen. Een Damster volger liet mij weten: ‘Ze hebben volgens mij vooral een ‘naam’ binnengehaald.’ Martin Drent is natuurlijk geen onbekende in het voetbalwereldje. Hij stond als voetballer drie seizoenen bij profclub BV Veendam onder contract. In de seizoenen ’92-’93, ’05-’06 en ’06-’07 speelde hij in totaal 76 duels voor de geelzwarten en wist 18 keer het net te vinden. Later werd hij trainer van de B-1 en is hij ook nog commercieel medewerker geweest bij de Veenkoloniale betaaldvoetbalclub. Drent werd de oudste doelpuntenmaker in de clubhistorie. Ook hij verschool zich op deze uiterst koude voetbalavond langs de lijn in dikke winterjas met capuchon. Hij was later lovend over het spel van de thuisvereniging.
Bananenflanken
Veendam 1894 drukte de overmacht in de tweede helft uit in nog twee prachtige doelpunten. De afstemming onderling in het plaatselijke voetbalorkest was uitstekend in balans. Verdedigend stond het als een huis. De middenlinie met de sterk spelende aanvoerder Ramon de Jong, de balvaste Irfan Jukovic, de deze keer gretig spelende Sam Kamphuis en de onvermoeibare Mark Wijnsema telde alleen maar zeer ruime voldoendes. En voorin waren de aanvallers Winston en Dinand de Jonge voortdurend dreigend. Rond de 22ste minuut was de aanval grandioos. Sam Kamphuis bediende Koen Kort die een ‘Manfred Kaltz-voorzet’ afleverde. Deze Duitse ex-profvoetballer kwam als rechtsback ook vaak offensief mee op. Hij wordt gezien als de uitvinder van de zogenaamde “bananenflanke”: een bal wordt met effect geraakt en levert een kromme bal op die als het ware in een boogje om de tegenstander heen de medespeler bereikt. In dit geval was dat Winston de Jonge die de afgemeten voorzet alleen maar hoefde binnen te knikken. DVC-doelman Olaf Kiewiet had het nakijken. Na deze 2-0 kwamen er enkele wissels in. Lorenzo Langeland, Mo en Peter Piening kwamen voor Winston de Jonge, Ramon de Jong en Sam Kamphuis. Een paar minuten later gaf de behendige Mohammad Mustafa de gedroomde assist op het hoofd van Mark Wijnsema die de bal vlak langs de goede kant van de paal knikte. Wederom was DVC-goalie Olaf Kiewiet kansloos. Kort na deze derde treffer van de gastheren vroeg diezelfde keeper aan mij hoe lang het nog was. Ondanks dat hij enkele schoten van Melvin Tehubijuluw en Lorenzo Langeland knap pareerde, begon hij het toch koud te krijgen.
Periode
Kort daarna floot arbiter Johan Doornbosch, die de wedstrijd leidde in de geest van profscheidsrechter Bas Nijhuis en dus veel toeliet en veel liet doorspelen, voor het eindsignaal. Veendam 1894 kon wederom drie punten bijschrijven. Het komt daarmee op 30 punten uit 14 wedstrijden en staat stevig op de derde plaats van de ranglijst. Ook doet het nog volop mee voor de strijd om de tweede periode die over 9 wedstrijden gaat. Hiermee staat het ook op een derde plek met 16 uit 6 kort onder Groen Geel (heeft al een periode) en Wildervank met 18 uit 6. De ontknoping kan weleens heel interessant worden. Volgende week gaan de Veendammers naar Corenos in Roodeschool, daarna ontvangt het thuis Hoogezand en op 4 april volgt de apotheose en kan de periodetitel thuis tegen Wildervank beslist worden.
Echte teamtreffers
Ik bevraag topscorer Dinand de Jonge kort na afloop van de inhaalmatch tegen de Damsters naar zijn bevindingen van de wedstrijd en die eerste zo belangrijke treffer, die uw verslaggever helaas net gemist heeft. Ondertussen lopen we vanaf het kunstgrasveld, waar nog steeds die oostelijke en snijdende poolwind over jaagt, naar de kleedruimtes. Dinand: ‘Het waren vanavond drie doelpunten met het hoofd. Drie echte en mooie teamtreffers vanavond. Mijn openingsgoal? Volgens mij kwam de aanval over links. Irfan Jokovic gaf de bal aan Koen Kort. Die gaf een voorzet op maat waar ik alleen maar tegenaan hoefde te lopen met mijn hoofd. Klopt, ik maakte mijn 18de goal.’ Als ik Dinand er op attent maak dat het meer dan de helft is van de totale productie in 14 duels (Veendam 1894 heeft na vanavond 34 voor en 12 tegen) en hem vraag waar dit naartoe gaat, reageert hij terughoudend. In de derde klasse R heeft hij alleen nog Groen Geel-aanvaller Rob van der Leij voor zich met 20 doelpunten, maar die heeft een wedstrijd meer gespeeld. Dinand: ‘Tja, waar dit naartoe gaat? Een gevaarlijke vraag. Ja, we zijn pas net een wedstrijd over de helft van de competitie. Ik wilde dit seizoen er meer maken dan vorig seizoen. Zei ik 20 doelpunten voor aanvang van dit seizoen? Nou, dan kunnen we dit wel opschroeven tot 25. Moet lukken toch?’
De waterleliedans
‘Of wij als spelers iets gemerkt hebben van de kou? Vooral als je twee keer uit de kleedkamer komt. Dan is het goed fris. Terwijl ik eigenlijk meer van het mooie weer ben. Ach, het belangrijkste voor vandaag dat we deze wedstrijd zouden winnen. Zeker waren we vanavond gretig, scherp, fel, gedreven, agressief en noem maar op. We hebben ze zeker in het begin volledig overdonderd. En zeker als het koud weer is. Vanaf het begin vol gas geven. We zitten nu in een fase waarbij de punten bijna dubbel gaan tellen. Nee, het klopt dat DVC bijna niets had in te brengen vanavond. Bij rust hadden we al met twee of drie nul voor moeten staan. Dan gooien we de confrontatie al op slot. Bij 1-0 kunnen zij zomaar een keer per ongeluk scoren en kan het nog een heel vervelende wedstrijd worden. Wij gedreven spelen? Ja, we zijn natuurlijk lang uit ons ritme geweest. Maar wat je zegt: we waren gretig. Heel anders dan in de tweede helft van afgelopen zaterdag.’ We zijn inmiddels bij de kleedkamer. Dinand lachend: ‘Ik hoor de Waterleliedans alweer!’
Een tevreden trainer
Ik loop na afloop van de wedstrijd vanuit de kleedkamer samen met Mac Andrew door de snijdende kou naar het clubgebouw van de geelzwarten en ik feliciteer de hoofdtrainer in een warme bestuurskamer met de overwinning. We gaan tegenover elkaar zitten en ik zeg dat ik denk dat er een tevreden trainer tegenover me zit. Mac: ‘Ja, het is onze derde overwinning na de winterstop en het is de beste serie die ik tot nu toe hier heb meegemaakt, denk ik. Vier zeges op rij. Vanavond drie kopgoals. Ja, daar trainen we op. Voorzetten op maat en perfect afgerond. Ik een tevreden trainer? Absoluut. Dat heb ik in de rust ook aangegeven. Vanaf het begin zaten we er goed op. Al vanaf de eerste minuut zat er heel veel energie in. We hebben er vol druk op gezet. Vooraf hebben we afgesproken hoe we dat zouden doen. Waar en hoe. Mooi dat ik dat herkenbaar terugzag. Van de tegenstander en van de nieuwe hoofdtrainer van DVC voor volgend seizoen kreeg ik dit terug. Die zei: wat een mooie frisse ploeg. Zeker was het een verschil met afgelopen zaterdag. Waar ik vooral blij van word is dat het herkenbaar is. Dat is waarop we trainen. De achterlijn halen, voorzetten en afronden.’
Soms te gehaast
Ondertussen schuiven meerdere stafleden aan waaronder Veendam 1894 assistent-trainer Swawek Andrzejewski die bevestigend reageert. ‘Dit is geen toeval. De jongens zien dit ook en dat geeft vertrouwen’. Mac: ‘De spelers zeggen zelf ook: mooi hè, hier hebben we op getraind. Jij genoten van ons spel? Aan de andere kant ben ik ook kritisch. Ik vind de 3-0 nog te weinig. We waren soms nog even te gehaast met de eindpass. In de omschakeling kwamen we heel goed door. We pakten heel veel tweede ballen op. Dan kregen we de ruimte om het uit te spelen maar waren soms te gehaast. Dat is eigenlijk het enige puntje van kritiek. Verdedigend stond het goed. Koen Kort manifesteerde zich nadrukkelijk en speelde fantastisch. Ook Melvin Tehubijuluw deed het geweldig. Centraal stond het goed met Yorick Zuur en Jeremy van Dijk.’ Laatstgenoemde speler viel op omdat hij durf en lef toonde. Mac: ‘Ja, hij durfde in te schuiven. Precies, hij nam verantwoordelijkheid en durfde vooruit te spelen. En dat alles tegen een goede ploeg als DVC. Het is een goed voetballend team. Dat zag je aan de momenten als ze er even uitkwamen. Dan was het tik, tik, tik. Heb je in de tweede helft geen uitgespeelde kans voor ze gezien? Dat klopt wel, want bij ons stond het gewoon hartstikke goed en compact. Ons spel hartverwarmend ondanks de winterse kou? Mooi zo. Ook onze tegenstander was vol lof over ons. Fantastisch hoe jullie voetballen. De overwinning is dik verdiend. We blijven mooi bij zo.’
Nog één kritisch puntje
Misschien heb ik nog één kritisch puntje als ik Mac Andrew vraag of ze niet teveel afhankelijk zijn van vooral één scorende man in de persoon van Dinand de Jonge die er al 18 heeft inliggen. Stel dat hij een keer uitvalt. Mac: ‘We hebben nog genoeg achter de hand, haha. Nee, hier hebben we het al eerder over gehad. Onze middenvelders moeten meer goals maken. Inderdaad moeten ze meer diepgang hebben. Ik vind dat zij tot nu toe te weinig doelpunten maken.’
Meer foto’s zijn te zien op Facebookpagina De Langeleegte huilt.
