De Koningsspelen waren dit jaar vroeg i.v.m. Goede Vrijdag en de meivakantie, maar dat was geen probleem voor de kinderen van OBS De Sleutel in Wildervank. Met van top tot teen gekleed in het oranje genoten de kinderen zichtbaar.
De dag begon met een dansje op het schoolplein en een ontbijt. Daarna werden er spelletjes gedaan waaronder zaklopen, kegelen en stoeltje dansen.
Door Henk Drenth op vrijdag, 12 april, 2019 - 06:30
Donderdagmorgen is bevelvoerder Ernst van Uffelen van de Brandweer Veendam aan zijn eerste 100 kilometer van zijn fietstocht naar Nepal begonnen. Met alle toeters en bellen werd hij vanuit de kazerne met de Studebaker oldtimer brandweerwagen door Veendam en Wildervank begeleid tot aan de gemeentegrens bij Huis Bareveld. Waar hij onder een ereboog doorfietste van spuitwater.
Het liefst had hij vanaf zijn woonplaats Veendam per fiets de tocht naar Nepal willen doen. Maar woestijn in de zomermaanden, en onderweg lastige visa aanvragen, weerhield hem daarvan. Het alternatief is op 15 april per vliegtuig naar Kayseri in Turkije (1000 km). Waar de lange tocht naar Nepal met 10 landen doorkruisend echt begint.
Met op een fiets van 20 kilo met een bepakking van 25 kilo fietsend over minimaal 10.000 tot maximaal 15.000 kilometer. Door Turkije, Iran, Turkmenistan, Oezbekistan, Tadzjikistan, Kirgizië, Pakistan, India, Nepal en China verwacht Van Uffelen negen maanden tot een jaar van huis te zijn. “Gedeeltelijk weet je niet wat je gaat fietsen. En hoe snel je kunt opschieten. Om binnen drie maanden in China te zijn is er een kans om een stuk per trein of auto te reizen met fiets mee, om op tijd in China te zijn. Het visum is in Nederland aangevraagd en net binnen.”
Het visum voor Turkmenistan moet onderweg in buurland Iran bij de ambassade in Teheran worden opgehaald. Overigens wordt 50% geweigerd, wordt het wel toegewezen moet meestal het land met drie dagen al verlaten zijn. In China begint bij Kasghar de Karakoram Highway naar Pakistan. In de Indiase Himalaya (Manali, Leh) wil hij de hitte van droge seizoen ontlopen. En dan door naar Nepal met hopelijk een mooie trekking.
Ernst heeft al 27 landen per fiets doorkruist. Andorra, Australië, België, Belize, Denemarken, Duitsland, Frankrijk, Griekenland, Guatemala, Honduras, India, Indonesië, Italië, Kroatië, Luxemburg, Maleisië, Mexico, Nederland, Nepal, Noorwegen, Oostenrijk, Singapore, Slovenië, Thailand, Tunesië, Verenigd Koninkrijk en Zwitserland. Maar nog nooit met deze afstanden. Vroeger heeft hij met zijn vrouw 6 weken lang door Indonesië en Bali gefietst.
De vraag wat hem motiveert om deze fietstocht te maken vindt Ernst (inmiddels 55) een moeilijke. “Er is meer dan werken alleen. De kinderen zijn het huis uit en nu is er de tijd om het te gaan doen.”
Zijn dochter Annerieke heeft haar vader tot Apeldoorn uitgeleid (met Zwartemeer als tussenstop). Waar bij zijn ouders voor een paar dagen wordt overnacht. En dan maandag met het vliegtuig naar het vertrekpunt in Turkije.
Al zeker 20 jaar willen de bewoners in de Havenbuurt in Veendam een vernieuwde speeltuin. In het verleden werden er door buurthuis ’t Spoordok regelmatig activiteiten georganiseerd voor jong en oud rondom de speeltuin.
Wijk- en buurtbeheer Havenbuurt organiseerde jaren geleden de Straatspeeldag in de Tijdenstraat maar doet dit nu samen met Wijk en buurtbeheer Centrum in het centrum.
Wel waren buurtbewoners en genoemde partijen het eens dat de Havenbuurt een vernieuwde speeltuin nodig heeft, die met mooi weer druk wordt bezocht door kinderen, jongeren en ouderen. Het was ooit een mooie ontmoetingsplek in de wijk voor alle bewoners.
Zaterdag 23 maart is een start gemaakt met het vernieuwen van de speeltuin. Alle speeltoestellen zijn verwijderd onder toezicht van Acantus, Wijk- en buurtbeheer, De Bruggen, Compaen, de gemeente en enkele buurtbewoners.
Afgelopen week is het gras verwijderd en de grond is egaal gemaakt door een extern bedrijf. Daarna wordt er nieuw gras ingezaaid. Wanneer het gras volgroeid is gaat de gemeente zorgen dat de leverancier van de speeltoestellen de speeltuin opnieuw gaat inrichten. Rond de zomervakantie kunnen de bewoners van de Havenbuurt weer gebruik kunnen maken van de speeltuin maar dit lukt alleen als er voldoende helpende handen uit de Havenbuurt zijn die daar bij willen helpen.
Op dit moment liggen de speeltoestellen opgeslagen in een loods van De Bruggen waar ze een opknapbeurt krijgen. Alleen zal moeten gebeuren door de buurtbewoners zelf. De gemeente ziet graag dat de burgers ook de nodige inzet leveren (burgerinitiatief).
Saamhorigheid
Actieve burgers zijn belangrijk voor de wijken. Een buurthuis is belangrijk voor een wijk. Door activiteiten te organiseren in een wijk komen bewoners samen. De onderlinge band wordt versterkt in de wijk en burgers zijn sneller bereid om zich in te zetten voor hun wijk. Wijk- en buurtbeheer is ook belangrijk voor een wijk maar dan moeten ze wel dichter bij de burgers staan en niet te veel bezig zijn met besturen en bestuurders. De laatste 10 jaar zien we dat alles centraal moet. Dit is ten koste gegaan van de buurthuizen in de gemeente. De Havenbuurt is daar een goed voorbeeld van. Op dit moment zijn er namelijk onvoldoende helpende handen om de speeltoestellen op te knappen, en dat komt de samenhorigheid niet ten goede.
Belangstellende kunnen zich melden bij Roy Hullegie, Buurtwerker/Jongerenwerker Compaen, telefoon 06-51176405.
In de plenaire zaal van de Tweede Kamer is woensdag een debat geweest over de zoutwinning in Groningen. Diverse politieke partijen stelden vragen aan minister Wiebes (vvd) van economische zaken en klimaat.
De algemene teneur van de vragen was of de zoutwinning wel veilig genoeg is en of de wijze waarop het nu geschiedt niet tot dezelfde problemen gaat leiden als bij de gaswinning. Vooral daar waar gestapelde mijnbouw plaatsvindt (gas- en zoutwinning). Problemen als, bodemdaling, bodemverontreiniging, aardbevingen, schade aan gebouwen, bewijs van schade, afhandeling van schade, hoe veilig is zoutwinning, wat zijn de risico’s bij gestapelde mijnbouw, etc.
Het belang van zoutwinning voor Veendam
Veendam werd herhaaldelijk genoemd in het debat vanwege de recente beving op 7 januari die een direct gevolg was van de zoutwinning. Saillant detail daarbij is dat juist in Veendam het bedrijf Nedmag een direct belanghebbende van zoutwinning is. (Nedmag wint magnesiumzout dat zich bevindt in een unieke zoutlaag, zo’n 2000 meter onder de grond)
Volgens de minister is de zoutwinning van regionaal economisch belang, omdat er veel banen mee gemoeid zijn, voornamelijk in de directe omgeving. Bij Nedmag bijvoorbeeld werken circa 150 mensen. De regio en de gemeenten moeten dus een afweging maken en een balans zien te vinden tussen werkgelegenheid en veiligheid.
Afhandeling van schade
Met de ellende van de gaswinning en het debacle van de de afhandeling van de gasschade nog vers in het geheugen, wilden veel partijen weten hoe gedupeerden om moeten gaan met schade als zij het vermoeden hebben dat die schade een gevolg is van zoutwinning. Hoe toon je dat eigenlijk aan en wordt je dan niet van het kastje naar de muur gestuurd?
De minister gaf aan dat schademeldingen en -afhandeling in die zin beter geregeld is dan eertijds bij de gassaches doordat een eventuele gedupeerde slechts aannemelijk hoeft te maken dat er schade is en dat de tegenpartij dan moet aantonen dat dit niet door de zoutwinning is ontstaan. Het zogenaamde bewijsvermoeden. Het is dus geen omgekeerde bewijslast, maar het zou schadeafhandeling wel moeten versnellen en verbeteren.
Moeten wij ons zorgen maken?
De antwoorden van de minister maakten duidelijk dat zoutwinning of gaswinning (mijnbouw) nooit helemaal zonder risico’s is. Soms moet je risico’s nemen , maar die moet je goed inschatten en er op voorbereid zijn, aldus Wiebes.
De ervaringen met de gaswinningsproblematiek hebben er wel voor gezorgd dat de overheid en alle overige betrokken instanties veel alerter zijn. Zeker in de gebieden waar sprake is van gestapelde mijnbouw zullen controle op naleving van de regels, metingen en testen consequent worden toegepast.
ParkstadVeendam.nl blijft ook dit dossier voor u volgen en blijft u informeren over de ontwikkelingen.
Woensdag 10 april was het echtpaar Arend Kruijer (84) en Truida Kruijer-Hoving (85) 60 jaar getrouwd. Burgemeester Sipke Swierstra kwam vergezeld van een grote bos bloemen het echtpaar feliciteren.
Het echtpaar ontmoette elkaar tijdens een dansavond in het Sprookjeshof in Zuidlaren.
Dhr. Kruijer is een van de 5 zonen van boomkwekerij Kruijer uit Sappemeer. Maar Dhr. Kruijer belandde zelf niet in het bedrijf van zijn vader, maar ging werken bij de belastingdienst. Eerst in Hoogezand, maar later in Leeuwarden (waar men ook 4 jaar woonde) en daarna in 1972 naar Veendam, eerst aan de Langeleegte en later de Grote Vaartlaan woonde en sinds 1996 op het huidig adres aan de Zerkhouwerstraat.
Mevr. Kruijer-Hoving is geboren op een boerderij in Eexterveen en werkte een aantal jaren mee op het land van haar vader. Nu haar huwelijk werkte ze thuis in de huishouding en zorgde ze voor de inmiddels 2 kinderen (een zoon en een dochter). Het echtpaar kreeg ook nog 4 kleinkinderen.
De beide echtelieden hoeven zich niet te vervelen want alle 2 zitten ze ruim in de hobby`s. Dhr. Kruijer mag graag tuinieren en vissen en is verder nog lid van een kegelclub. Mevr. Kruijer houdt van volksdansen, borduren en is lid van zangclub DoReMi. Verder gaat ze bijna elke morgen zwemmen.
