Door Klaas Fleurke
Niet goed voetballen maar toch winnen. Dat deed de formatie van Veendam 1894 hoofdtrainer Armand Mac Andrew aan de Langeleegte tegen een bij vlagen sterker Zuidlaren. Op karakter en met de nodige moeite wisten de geelzwarten de winst na een enerverende tweestrijd in een spannende slotfase naar zich toe te trekken. De Drenten deden zichzelf, net als eerder dit seizoen, tekort. De thuisclub voetbalde niet geweldig maar wist met een enorme strijdlust de zege veilig te stellen. Het scoorde vlak voor rust en verdubbelde de voorsprong na een uur. Topscorer Dinand de Jonge was weer trefzeker. Zuidlaren vocht ook voor wat het waard was, kreeg de nodige kansen maar de hechte Veendammer defensie met een ijzersterk centrum en een foutloze doelman hield manmoedig stand. De laatste minuten werden heel spannend toen de gasten in de 90ste minuut alsnog de aansluitingstreffer maakten. Maar het bleef bij 2-1 toen de uitstekend leidende arbiter Van Bolhuis de fysieke partij naar het einde blies.
Tegen de verhouding
Op een rustige en bijna windstille herfstdag van de laatste dag in oktober 2026 stonden Veendam 1894 en FC Zuidlaren tegenover elkaar in het Henk Nienhuis Stadion. De Langeleegteboys waren niet helemaal voltallig. Basisspelers Twan Sanders en Wessel Bieze ontbraken vanwege blessures. Het begin was voor de gastheren. Het lichte overwicht resulteerde in een bijna kans voor Robert Nullmeyer. Maar na een kwartier nam Zuidlaren het initiatief over. Niels Julian Kruit (omhaal) noopte Veendam 1894-keeper tot een redding en Lars Akkerman schoot voorlangs. Na een half uur spelen verliet Robert Nullmeyer geblesseerd het veld en kwam Harm Bos hem vervangen. Bos kon terugkijken op een sterke invalbeurt nadat hij al een uur in het tweede had gespeeld. Gaandeweg de eerste helft manifesteerde de bezoekers zich meer en meer. Deze overhand bezorgde Kruit een kans maar hij produceerde een vuurpijl en Akkerman mikte op de paal. De Parkstadboys acteerden steeds slordiger en het was volgens een toeschouwer allemaal ‘nait best’. En dan zomaar uit het niets kwamen de Oost-Groningers op dat moment tegen de verhouding op voorsprong. Zuidlaren was beter maar Veendam scoorde op slag van rust. Hij was nog nauwelijks in het stuk voorgekomen maar de Veendammer goaltjesdief was er ineens. Dinand de Jonge werd in de diepte weggestuurd en liet met een geplaatste schuiver Zuidlaren-doelman Jarno Schoonveld vergeefs duiken. Die 1-0 kwam op een cruciaal moment.
Strategisch moment
Als fanatieke marktkooplui gingen de mannen van trainer/coach Bernd van Bolhuis na de thee op zoek de gelijkmaker. Harald Kwant raakte al vroeg de paal. Aan de andere kant kreeg diepste spits Leon Wierenga een enorme kans maar hij maaide in scoringspositie bijna volledig over de bal heen. Op wederom een strategisch geweldig moment kwam de thuisvereniging op 2-0. Na bijna een uur voetballen knalde Mark Wijnsema de bal met een gekraakt schot op de paal. In de scrimmage die volgde legde Leon Tehubijuluw de bal intelligent breed en was het alweer Dinand de Jonge die als een duveltje uit een doosje toesloeg. Zuidlaren protesteerde nog vanwege een buitenspelsituatie maar scheidsrechter Van Bolhuis wees na overleg naar het midden. Na deze 2-0 bleef Zuidlaren knokken voor een beter resultaat. Ze kregen kansen maar de toeschouwers constateerden dat ze het vizier niet op scherp hadden staan. Eerst was er aan de andere kant nog een pegel van Leon Wierenga maar Schoonveld tikte de bal over de lat. Daarna behoorde de Veendam-keeper Thijs Graver zijn kwaliteiten tonen. De doelman in vorm greep een paar keer uitstekend in toen invaller Junior de Lannoy namens Zuidlaren gevaarlijk werd. De vermoeidheid bij Veendam begon z’n tol te eisen. Trainer Mac Andrew wisselde een paar keer en de geelzwarten leken op het tandvlees het einde te halen. Totdat in de 90ste minuut Sven Rosevink de 2-1 maakte en het nog even heel spannend werd. De Jonge raakte nog een keer de lat maar het bleef uiteindelijk bij een moeizaam behaalde overwinning. Daarmee komen de mannen van Mac Andrew op een derde plaats op de ranglijst.
Volwassenheid
Hoe keek de wederom sterk spelende Jeremy van Dijk in het hart van de verdediging terug op deze winstpartij. Ik zoek hem kort na het eindsignaal op. Hij staat gebukt uit te hijgen op het door de stadionlampen verlichte hoofdveld. Een zwetende en dampende Jeremy: ‘Ja, absoluut op het tandvlees. De eerste helft van ons was niet goed. Heel onrustig aan de bal. Dit soort wedstrijden komen ook. In het verleden verloren we ze weleens. De harde potten. Nu winnen we hem wel. We kwamen op een gunstig moment op 1-0. Dat doet hen pijn. Vorige week verloren ze dik. Omdat we een jonge groep hebben probeer ik er een beetje volwassenheid in te brengen. Mentaal was die goal van ons op het beste moment. En Zuidlaren is geen slechte ploeg. Nee, we zitten niet in een slechte fase. Het zit niet mee wat betreft blessures.’
‘Fantastische staf’
Jeremy: ‘Klopt, we hebben tot nu toe maar vijf goals tegen in de competitie. In die zin doen we het goed. Mark en ik vullen elkaar perfect aan. Mark heeft het loopvermogen en ik kan duelleren. We houden elkaar wel scherp. Ik heb gezegd: we moeten proberen top drie te halen. Maar het is een zware competitie. En we hebben een leuk en goed team. Deze trainer past ook goed bij deze groep. Ik hoop dat hij blijft en verlengt. Hij zit er bovenop en zet jongens op z’n plek. Dat heeft deze groep nodig. Onderling doen we dat te weinig. We hebben gewoon een fantastische staf. Otto die er altijd voor ons is. Dat mag je ook wel een keer benoemen. Respect voor ze en ik hoop dat ze blijven. Inderdaad, in deze wedstrijd gebeurde veel. En je kunt niet altijd goed spelen. Maar ik vind dat we vandaag redelijk volwassen deze wedstrijd hebben gedaan. Ja, een aantal van ons had het erg zwaar. Ik ook hoor. Maar de overwinning is binnen en volgende week naar Hoogezand. Ook weer pittig.’
‘Een zeer moeizame overwinning’
Een kwartier na afloop vang ik Veendam 1894-trainer/coach Armand Mac Andrew op als hij uit een zingende kleedkamer komt. Of ik nog even een quote mag van de winnende trainer? Mac: ‘Een zeer moeizame overwinning. Ja, een moeilijke wedstrijd. Scoren op cruciale momenten? Zonder andere jongens af te willen vallen mis je natuurlijk wel een paar belangrijke pionnen. Wij moeten het hebben van ons voetballende vermogen. Maar nu moet je knokken om die wedstrijd over de streep te trekken. Dat is ook wel een keer goed, maar dat moet je niet iedere week hoeven doen. Dat houd je niet vol. Op het tandvlees? Dit is niet het voetbal wat ik wil spelen. Veel lang. Veel hoog. Moeizaam hoor. Ja, en toch winnen. Er was veel meer strijd en beleving dan vorige week. Wat betreft inzet was het vandaag prima. Dat is positief. En als je dat ook nog kan combineren met goed durven voetballen, dan kan het nog iets worden. Soms hebben we van die wedstrijden waarin beide kloppen. Inzet en voetbal.’
Wurgpartij
Mac: ‘Na een half uur vandaag zag ik het al: dit wordt een wurgpartij. We hebben vandaag verzaakt om te voetballen. We durfden niet. We waren onder de indruk van hun druk. En ze gingen er natuurlijk ook stevig in. Ja, die jongens in het centrum spelen al weken de sterren van de hemel. Een ijzersterk centraal duo. Maar we misten vandaag een paar jongens die ons meer aan het voetbal hadden kunnen brengen. Ballen vasthouden zodat we kunnen doorvoetballen. Natuurlijk vind ik het mooi dat we deze wedstrijd winnen maar of ik hier nu blij van word? Eerlijk gezegd kan ik hier niet zo van genieten. Maar ja, als zij er in de lange blessuretijd nog een inknallen, dan was ik er natuurlijk flink ziek van geweest. Het was een zware, moeizame en pittige wedstrijd.’
Meer foto’s zijn te zien op Facebookpagina De Langeleegte huilt.