Door Klaas Fleurke
Het venijn zat in de staart en de scheidsrechter was de gebeten hond. De Parkstadderby verdiende eigenlijk geen winnaar in het Henk Nienhuis Stadion maar het waren de buren uit Wildervank die in een zinderend slot van de wedstrijd de drie punten meenamen. In de ogen van de Veendammers was de arbiter de kwade genius omdat hij niet floot voor een overtreding en de gasten daaruit in de laatste minuut de winnende produceerden. Even daarvoor was de thuisclub op gelijke hoogte gekomen nadat de roodwitten in de 80ste minuut fraai op 0-1 waren gekomen. De gemoederen liepen hoog op in de eindfase en na afloop was de frustratie bij Veendam 1894 groot. De teneur was dat een gelijkspel de verhoudingen op het veld beter zou hebben weergegeven.
Lekker voetbalweertje
Op een warme herfstdag van de 26ste september 2026 met zo’n 20 graden was het een prima voetbalweertje. In de derde competitieronde kwamen de voetbalburen al tegen elkaar in het strijdperk aan De Langeleegte. Een duel om naar uit te kijken. Iedereen was nieuwsgierig naar hoe de onderlinge krachtsverhoudingen dit seizoen zouden zijn.
Kansen schaars
In de eerste helft waren de kansen schaars. Maar al in de 5de minuut kreeg Veendam een grote teleurstelling te verwerken toen rechtervleugelverdediger Yorick Zuur zich met een naar het zich laat aanzien ernstige knieblessure moest laten vervangen (beterschap Yorick). Zijn plaats werd ingenomen door Elmer Brons. Hij zou zijn handen vol hebben aan de gevaarlijke flankaanvaller Marc Nijland van de roodwitten. Wildervank was gevaarlijk bij hoge ballen vooral als de kopsterke centrumverdediger Bastiaan Jager mee naar voren ging. Veendam stelde daar pogingen van de sterk acterende Wessel Bieze tegenover maar Wildervank-doelman Michel Bakker was steeds op zijn post. De grootste kans voor de gastheren kwam op naam van aanvoerder Ramon de Jong na een goed lopende aanval en voorbereidend werk van Leon Tehubijuluw. Hij raakte in een goede positie de bal niet goed. Ook Jayden Berendsen kreeg een paar kleine mogelijkheden. En er was aan de andere kant een penaltymoment voor Wildervank. Maar referee Jan Reints legde de bal net buiten de zestien.
Accepteren
Veel Veendam-spelers lieten zich uit het spel halen door het ageren tegen beslissingen van de arbiter. Net als voetballers kan een scheidsrechter zijn dag niet hebben. Dat hij het niet altijd even goed ziet. Hij zal het ook doen met de beste intenties net als voetballers. Maar waarom niet gewoon beslissingen accepteren? Wees als voetballers blij dat deze mensen er zijn en een wedstrijd willen leiden. Zorg dat je op een hoger niveau komt te voetballen dan bestaat er ook een kans dat je een betere scheidsrechter krijgt. Altijd dat gezeur over die scheidsrechters. Accepteren mensen en kijk vooral naar jezelf.
Nul nul
De ruststand was derhalve 0-0 en een toeschouwer liet mij weten: ‘Er gebeurt niet zo heel veel, er zijn nauwelijks kansen dus zul je hier weinig over kunnen schrijven.’ Enkele prominente oud-BV Veendammers die zich langs de lijn bevonden, konden zich vinden in mijn stelling dat als het zo doorging het op een 0-0 uit zou draaien. Een typische nul nul-wedstrijd?
Krachteloos
Hoe anders zou het gaan na de rust. Beide teams kregen kansen en mogelijkheden waarbij Wildervank het dichtst bij een treffer was. Joost Wolthuis, Marc Nijland en Lourens Huizing leken te gaan scoren maar Veendam 1894-keeper Thijs Graver wist met een paar puike reddingen erger te voorkomen. Ook Bastiaan Jager kopte nog een keer voorlangs. De thuisploeg kwam er ook een paar keer heel aardig uit maar voorin bleef het té krachteloos. De wedstrijd leek evenwichtig te eindigen totdat Marc Nijland zijn kwaliteiten toonde. Tien minuten voor tijd ging hij met de bal van buiten naar binnen en met zijn rechter schoot hij de bal in de verre hoek langs Thijs Graver. Veendam bracht verse krachten. Robert Nullmeyer en Jordi Beikes kwamen voor Leon Tehubijuluw en Wessel Bieze. En Jeremy van Dijk werd naar voren gedirigeerd om met zijn kopkracht het verschil te kunnen maken. Uit een vrije trap kopte hij even later heel knap de 1-1 achter Michel Bakker. Daarna leek Veendam het momentum te krijgen maar besliste de doorzettingskracht van Lourens Huizing de wedstrijd in het voordeel van Wildervank. Daarna raakten de gemoederen verhit en was er veel frustratie bij Veendam.
Bezinning
Nadat hoofdtrainer Armand Mac Andrew van Veendam 1894 enigszins tot bezinning was gekomen na een zeer hectische slotfase in de Parkstadderby, is hij zeer realistisch en nuchter in zijn analyse. Waar anderen vooral naar de scheidsrechter wezen, legde de oud-prof van BV Veendam na de nederlaag tegen Wildervank vooral de nadruk op het tekortkomen van zijn eigen ploeg. Het is een kwartiertje na het eindsignaal maar de trainer/coach van de geelzwarten legt de vinger onomwonden op de zere plek. Hij staat uw verslaggever net als bij een overwinning buitengewoon nuchter en realistisch te woord.
Attenderen
Mac: ‘Het klopt dat de gemoederen in de eindfase behoorlijk hoog opliepen. Ja, inderdaad waren we in de wedstrijd veel aan het ageren tegen de scheidsrechter. Zeker is het waar dat we onszelf daarmee uit het spel halen. Kijk, als een arbiter als een dwaas loopt te fluiten moet je hem hier op attenderen. Hij moet wel gaan nadenken over hetgeen hij aan het doen is. Maar van tevoren had ik de spelers gewaarschuwd om vooral niet te reageren op de scheids. En ook niet op de tegenstander. De onpartijdige was aan het compenseren en marchanderen. Natuurlijk is dat niet de manier om dat te bereiken. Je moet vooral uitgaan van je eigen kwaliteiten. Hoe het vanmiddag stond met onze kwaliteiten? Er waren over en weer weinig kansen. Ik heb aangegeven dat we niet moesten meegaan in de kwaliteit van Wildervank. Niet in het mes lopen. Zij kunnen uit het niets tot scoren komen. Daarentegen creëerden wij veel te weinig. Het was van onze kant veel te statisch en te passief.’
Risicovol
Mac: ‘Tien minuten voor tijd kwamen we met 0-1 achter. Toen dirigeerde ik centrumverdediger Jeremy van Dijk naar voren. Twee minuten later kopte hij de gelijkmaker al binnen. Daarna had ik het idee dat we de wedstrijd nog konden beslissen. Want dat was wel een momentum. Maar het pakte anders uit. Nee, het was geen slimme actie van Ramon om met de bal naar binnen te gaan. Maar iedereen wachtte op het fluitsignaal van de scheidsrechter voor een overtreding op hem. Ramon kwam er goed uit maar het was zeer gevaarlijk wat hij daar deed. Een vrije trap had ons gered. Maar het was op dat moment risicovol. Was hij niet gevloerd dan waren wij in een kansrijke positie gekomen. Over het algemeen genomen hebben wij met dat soort momenten te weinig gedaan. De momenten dat we in balbezit kwamen. In de omschakeling als Wildervank uit positie was. Dan maken we net even de verkeerde keuzes. Ja, en de keren dat we bijvoorbeeld in de eerste helft de achterlijn halen. De eindpass is dan niet goed. En daar trainen we heel veel op.’
Lichtpuntjes?
Mac: ‘De goal van Marc Nijland zag je aankomen. Hij draait naar binnen en heeft de bal voor zijn rechter en krult hem dan in de rechterhoek. Ja, de bal leek me houdbaar. Die 1-1 van ons was terecht. Ik denk ook dat een gelijkspel vanmiddag de krachtsverhouding goed had weergegeven. Maar ja, toch gaat het mis. Voor een deel heeft het te maken met een scheidsrechter die niet fluit maar we moeten vooral naar onszelf kijken. Het is net andersom dan vorige week. Toen wonnen we die pot tegen GVAV en nu verliezen we. Met welk gevoel ik hier nu sta? Zwaar gefrustreerd natuurlijk. Absoluut. Lichtpuntjes vandaag? Eerlijk gezegd heb ik niet veel lichtpuntjes gezien. Zeker was het een tegenvaller dat Yorick al na vijf minuten uitviel. Hoewel Elmer het als rechtsback goed invulde had hij het lastig met Marc Nijland. Daar kwam die goal ook uit.’
‘Geen man overboord’
Mac: ‘Natuurlijk heb ik vandaag wel wat patronen gezien van wat we willen. En bij vlagen en in fases werd er best aardig gevoetbald, maar het was te weinig. Van de dingen die we afgesproken hebben, heb ik te weinig teruggezien. Het mag gewoon niet gebeuren dat zo’n beslissing van de scheidsrechter deze wedstrijd bepaalt en beslist. Dat mag gewoon niet gebeuren. Op de plek waar de overtreding was, is het nog ver naar de goal. Dan zijn we nog net iets te lang bezig met deze scheidsrechterlijke beslissing. Nee, dan moet je eerst doorgaan, ook al fluit de arbiter niet. Zeker kunnen we van deze wedstrijd leren. Het is bijzonder knap dat we met deze jonge groep ons kunnen meten met de beste teams in de competitie. Daar reken ik Wildervank bij. Dat is een lichtpuntje. We worden hier absoluut niet weggespeeld. Inderdaad waren er best wel aardige aanvallen bij. Dat is zeker zo. Maar het was te weinig. Er is geen man overboord. Alleen is het frustrerend om zo te verliezen. Inderdaad, uithuilen en volgende week in Delfzijl maar vol gas geven.’
Meer foto’s zijn te zien op Facebookpagina De Langeleegte huilt.