Door Klaas Fleurke
Op een warme, tropisch aanvoelende voorjaarszaterdagmiddag van de 23ste mei 2026, waarin arbiter Stefan Aalders twee drinkpauzes inlaste, wonnen de geelzwarten thuis met 5-1 van degradant Omlandia. De thermometer tikte een graad of 28 aan. Omdat NEC Delfzijl ook won en de laatste periode pakte, mogen de Langeleegteboys zich als vierde op de ranglijst opmaken voor het toetje om promotie naar de tweede klasse. Daarvoor reizen de geelzwarten dinsdag 26 mei 2026 in de eerste ronde naar Sexbierum waar het moet aantreden tegen AVC, de nummer 3 uit klasse 3 P.
Het ging allesbehalve vanzelf tegen de gasten uit Ten Boer. De thuisploeg startte beroerd en kwam na elf minuten al op een verdiende achterstand. Na een tweetal wissels in de 27ste minuut vochten de Veendammers zich terug in de wedstrijd en scoorden voor rust twee maal op cruciale momenten. Na rust was het verzet van de bezoekers helemaal gebroken en liep de equipe van hoofdtrainer Mac Andrew binnen een kwartier uit naar een grote uitslag. Zeker in de eerste 25 minuten van de wedstrijd zag dit er helemaal niet naar uit.
Helemaal kwijt
Omlandia voetbalde in de eerste helft frank en vrij. Daarentegen begonnen de gastheren stug en moeizaam. Waar in het begin van de partij duels gewonnen moesten worden, werden deze verloren en liep de formatie vanaf het beginsignaal achter de feiten aan. Al in de 7de minuut gaf Remco Bolhuis een waarschuwingsschot af. Zijn kans ging jammerlijk verloren en de bal verdween hoog over het doel van Roy Mos. Veendam stelde daar twee schietkansjes van Dinand de Jonge en Sam Kamphuis tegenover. In de tiende minuut verdween centrumverdediger Jeremy van Dijk in het boekje van scheidsrechter Aalders nadat hij een doorgebroken speler van Omlandia gehinderd had. Kort erop zag de Veendammer defensie er wederom wankel uit toen Jeremy van Coevorden zijn mannetje simpel opzij zette en Veendam-doelman Roy Mos met een geplaatste schuiver het nakijken gaf. Deze 0-1 was een fikse streep door de Veenkoloniale rekening want alleen bij winst hield de thuisploeg een kans op de play-offs. Sterker: de gasten leken na een kwartier zelfs op 0-2 te komen maar Veendam-goalie Roy Mos wist Remco Bolhuis ternauwernood van scoren af te houden. De Veenkolonialen waren het even helemaal kwijt en Omlandia domineerde.
Een dubbele wissel en prettig de pauze in
Een dubbele wissel aan Veendam-zijde volgde. Centrumverdediger Jeremy van Dijk en middenvelder Lorenzo Langeland gingen niet geheel okselfris naar de kant. Wessel Bieze en JO-17-speler Leon Tehubijuluw kwamen binnen de lijnen. Niet geheel toevallig viel kort erop de gelijkmaker. Op een cruciaal moment haalde Sam Kamphuis van afstand verwoestend uit. Op zijn machtige uithaal waarbij de bal op het laatst vanwege de snelheid begon te zwabberen, had Omlandia-keeper Sem Hovenkamp geen verweer. De 1-1 gaf de Veendammers weer moed. Er volgden over en weer kansen. Dinand de Jonge schoot via een uitbraak over en naast en vijf minuten voor rust poeierde Jeremy van Coevorden namens de Ten Boersters rakelings naast. In de extra tijd wist de elf van Mac Andrew toch op voorsprong te komen. De voorzet was van Melvin Tehubijuluw en met de afvallende bal wist Winston de Jonge wel raad. Hij schoot in de korte hoek langs Hovenkamp. De thuisclub ging met 2-1 prettig de pauze in.
Verzet gebroken
Kort na rust wilde Veendam 1894 gelijk doordrukken. Aanvoerder Ramon de Jong schoot nog rakelings over maar even later was het wél raak. De assist was van Wessel Bieze waaruit Winston de Jonge beheerst de 3-1 aantekende. Een paar minuten later konden de Veendammers weer juichen. Het mooie voorbereidende werk was van Irfan Jukovic en Veendams topscorer Dinand de Jonge maakte z’n 27ste van het seizoen. Daarmee was definitief het verzet van de vermoeide Ten Boersters gebroken. Vervolgens wisselde Mac Andrew nog een keer. Winston de Jonge en Ramon de Jong gingen en Leon Wierenga en JO-17-speler Twan Sanders kwamen. Ze stonden nog maar een minuut in het veld of Dinand de Jonge bepaalde met een fraai stiftje de eindstand op 5-1.
Omgedraaid
Hoe verging het jeugdspeler Leon Tehubijuluw na zijn invalbeurt van ongeveer een uur? De 16-jarige liet zich vooral na rust nadrukkelijk gelden. Samen met de eveneens zeer jonge Twan Sanders, die ook een sterke indruk maakte, zijn ze dé exponenten van enkele zeer talentvolle voetballers bij Veendam 1894. Hoe voelt het om een nacompetitieticket te hebben afgedwongen met de hoofdmacht? Leon lachend: ‘Of het een gouden wissel was van de trainer? Zeker! Ondanks dat het warm was, heb ik denk ik wel prima minuten neergezet. Op het laatst had ik het wel lastig met de hitte. Iedereen had daar wel last van. Je hebt gelijk. In de beginfase van de wedstrijd liep het van geen kant. Ze kwamen er vooral over de rechterkant steeds gevaarlijk door. Toch hebben we het goed omgedraaid. Met z’n allen.’
Sleutel
Leon: ‘Wat de sleutel is geweest om het te keren? Ik denk toch dat het te maken had met dat wij moesten winnen en dat had Omlandia niet. En daarmee gingen we eroverheen. Die twee snelle goals achter elkaar hielpen wel natuurlijk. Dat was een omslagpunt. Daar hebben we goed gebruik van gemaakt. Inderdaad, we scoorden op de juiste momenten. De trainer heeft ons in de rust gewezen op momenten van druk zetten. Dat moesten we beter doen om niet weggetikt te worden. Ja, na de 3-1 was de wedstrijd wel gespeeld. Mooi dat Twan en Ivar er als jeugdspelers ook nog even in kwamen. De aanstormende jeugd heeft zich vanmiddag laten zien? Zeker!’
De selectie verdient deze prijs
Met hoofdtrainer Armand Mac Andrew beschouw ik daarna de wedstrijd ook nog na. We willen het even kort houden maar maken er samen een soort analyse van het seizoen van. Het is te lang om hier allemaal te vermelden. Wellicht later. Maar Mac Andrew is blij met de prijs maar heeft niet een goed gevoel over vooral de beginfase van deze wedstrijd. Hij wilde dat zijn spelers in het begin duels zouden winnen want dan begin je direct goed en scherp aan de wedstrijd, maar dat gebeurde niet. Mac: ‘En daar ben ik niet blij mee maar uiteindelijk loopt het goed af en pakken we nacompetitie. De spelers verdienen deze prijs want we hebben lang op de derde plek gestaan. Het is niet helemaal conform onze doelstelling – minimaal derde worden – maar je pakt natuurlijk niet zomaar deze prijs. Die heb je gewoon verdiend ook al hadden we het vandaag niet helemaal zelf meer in eigen hand. Maar je staat aan het eind van het seizoen altijd daar waar je hoort te staan.’
Meer foto’s zijn te zien op Facebookpagina De Langeleegte huilt.