Door Klaas Fleurke
Op Valentijnsdag was Veendam 1894 niet zo van het uitdelen van presentjes. De voetbaldate op Sportpark de Esserberg was beslist geen liefde op het eerste gezicht tussen beide verenigingen. Het was maar goed dat er een mediator was in de persoon van scheidsrechter Peter van der Werf, anders waren de voetbalgeliefden Helpman en Veendam 1894 met een fikse ruzie uit elkaar gegaan. De ontmoeting verliep redelijk harteloos zonder dat het gelukkig echt uit de hand liep. De eindstand van 1-2 was al bij rust bereikt. De geelzwarten beslisten het duel door twee knappe goals van spits en topscorer Dinand de Jonge halverwege het eerste bedrijft. De echte Veendammer fans kregen bijkans een hartverzakking omdat het tot op het laatst ontzettend spannend bleef. Het was in de slotfase hangen en wurgen, maar het lukte de formatie van trainer Mac Andrew toch om de minimale winst veilig te stellen. Maar oh, wat ging het moeizaam. Het was met de hakken over de sloot. Iemand zei na de wedstrijd: ‘Het was nait best hè, moar wel drei punten!’ Zo was het precies.
Verbaal
Veendam 1894 trof op een koude maar zonovergoten 14de februari van 2026 een pittig en aardig voetballend Helpman tegenover zich. De 4-0 winst vorige week tegen stadgenoot TKB had de ploeg van trainer/coach René Wollerich zichtbaar vertrouwen gegeven. Niet alleen voetballend maar ook verbaal liet het zich de gehele wedstrijd gelden. Arbiter Van der Werf moest er bijkans horendol van worden. Het kwam Helpman-aanvoerder Tim van Dorp na herhaaldelijke aanmerkingen op de leiding later in de tweede helft op geel te staan.
God van de goals
De Parkstadformatie daarentegen had vanwege de weersomstandigheden al vier weken geen competitiewedstrijd meer gespeeld. In de confrontatie tegen de runner-up in 3R was het zichtbaar. Het team miste ritme en vastigheid. Desalniettemin kreeg het in de eerste fase van de wedstrijd de betere kansen. Via aanvaller Winston de Jonge kregen de Langeleegteboys een paar mogelijkheden waarbij hij één keer zijn broer Dinand over het hoofd zag en voor eigen succes ging. Via een klutsbal leken de gasten toch de score te openen maar verdediger Kai Baas haalde met een spectaculaire omhaal de bal van de doellijn. Toch schoot Cupido raak. De Romeinse god van de liefde was deze keer de Veendammer god van de goals: Dinand de Jonge. Een goede aanval ging eraan vooraf. Veendams goaltjesdief werd aangespeeld in de zestien en draaide knap bij twee tegenstanders weg en tikte de bal beheerst in de verre hoek. Helpman-doelman Levi Bos was kansloos.
Nonchalant en frivool
Na deze 0-1 drukte de uitclub door. Drie minuten na de voorsprong was de perfecte voorzet van de onvermoeibare box-to-boxspeler Mark Wijnsema. De afronding van Dinand de Jonge was sensationeel en verraste daarmee niet alleen zichzelf maar ook vriend én vijand. Tot ieders verbazing lag de bal zomaar in het mandje. Door deze twee geweldige bevliegingen van de speersnelle aanvaller staat de teller voor hem dit seizoen al op 15 doelpunten. Na deze 0-2 verzuimden de gasten om echt door te drukken. Er brak een fase aan waarin niet iedereen meer even scherp was aan Veendam-zijde. Ook in de verdediging permitteerden ze zich enkele frivoliteiten en veroorloofden enkelen zich soms nonchalant te reageren op situaties. Helpman profiteerde optimaal van een paar slordigheden met het afdwingen van standaardsituaties. Alleen de jeugdige en gretig acterende linkerflank-speler Melvin Tehubijuluw van Veendam 1894 leek zich te onttrekken aan hautaine trekjes. Vol overgave bestreek hij de volledige linkerkant.
Waarom tikkie terug?
Kan iemand mij trouwens ook uitleggen waarom je zo vaak moet terugspelen op de doelman? Oké, een keertje uit nood lijkt me het geen probleem maar als het te pas en te onpas plaatsvindt, begint het te irriteren. Is er dan te weinig beweging in de ploeg? Zijn er vooruit dan onvoldoende afspeelmogelijkheden? Tja, en wat gebeurt er dan? Negen van de tien keer geeft de keeper een lange uittrap. En negen van de tien keer ben je de bal dan kwijt. Maar goed; dit terzijde. Wat mij betreft stellen ze een maximum in van het geven van terugspeelballen op de goalie. Kunnen trainers hun spelers niet verplichten om voetballende oplossingen vooruit te zoeken? Volgens mij wordt het spel dan (veel) aantrekkelijker. Ik een hekel aan tikkie breed, tikkie terug voetbal? Risicoloos voetbal? Goed geraden.
Aansluitingstreffer
In plaats van dat de Veendammers uitliepen naar een grotere voorsprong maakte de thuisclub de aansluitingstreffer. Eerlijk gezegd voelde je dit een beetje aankomen. De Veendammer matadors riepen het over zichzelf af. Kort voor rust kwam Helpman helemaal terug in de wedstrijd. Een standaardsituatie - vrije trap - was de aanleiding en Willem Sturge liet Veendam 1894-doelman Roy Mos vissen.
Appelleren en ageren
Na de thee bij een 1-2 achterstand ging Helpman nadrukkelijk op zoek naar de gelijkmaker. Een kopbal van Helpman-speler Jan van Essen scheerde rakelings langs de lat. Doordat de thuisclub meer en meer ging drukken, kreeg het elftal van trainer Armand Mac Andrew ruimte in de omschakeling. Een haarscherpe counter bracht prijsschutter Dinand de Jonge in een goede positie. Zijn precies geplaatste bal in de verre hoek leek doel te treffen maar door zich maximaal te strekken wist Levi Bos deze inzet te neutraliseren. Rond de 70ste minuut kwam Ryan de Bruijn de tegenvallende Sam Kamphuis aan Veendam-zijde aflossen. Ook in die fase was de onpartijdige Van der Werf –“ik heb geen VAR”- het reageren, appelleren en ageren helemaal beu en trok de eerder genoemde gele prent. Tien minuten later bracht trainer Mac Andrew nog een paar jonge verse krachten in. JO-17 speler Twan Sanders mocht zijn debuut in de hoofdmacht maken en ook Mohammad Mustafa van JO-19 kwam binnen de lijnen. Zij vervingen voorin de gebroeders De Jonge. En achterin verving Koen Kort Jeremy van Dijk. In de eindfase ging Helpman va-banque spelen. Het was voor de Oost-Groningers billenknijpen en er deden zich enkele hachelijke situaties voor in de zestien van doelman Roy Mos. Maar met onder meer een katachtige reflex wist hij zijn doel schoon te houden. Het leverde zijn team drie belangrijke punten op. Daarmee verstevigt Veendam 1894 met 27 punten uit 13 wedstrijden de derde plek op de ranglijst en staan ze er in de tweede periode met 13 uit 5 op een tweede plaats uitstekend voor.
Jeugdige debutant
Na afloop vraag ik in de gang van de kleedkamers de jeugdige debutant Twan Sanders (2010) wat hij van zijn korte invalbeurt vond. Vanuit de Veendammer kleedruimte klinkt luid het inmiddels bekende partyrepertoire. Twan: ‘Ik heb denk ik wel veel energie gebracht. Veel druk zetten, ze moe maken. Ja, we hadden het op het laatst wel zwaar. Dat is wel een tandje hoger dan in JO 17-1. Er wordt met meer energie gespeeld. Wat mijn ambitie is? Ja, natuurlijk in de toekomst in het eerste elftal te voetballen. Het voelt goed dat ik nu mijn debuut heb gemaakt. En mooi dat het een overwinning oplevert!’
‘We moeten bijblijven’
Daarna vraag ik Veendam 1894-hoofdtrainer Armand Mac Andrew hoe hij de moeizame winst had ervaren. Mac: ‘Nee, dit was geen wedstrijd voor hartpatiënten. Ja, op het laatst hadden we het nog heel moeilijk. Dit wat trouwens een wedstrijd die we veel eerder in het slot hadden kunnen gooien. Zij namen op een gegeven moment heel veel risico en in de counter hadden we veel meer moeten doen. Dan zijn we te onrustig. En daardoor blijft het heel lang spannend. In met name de eerste helft hadden we er meer uit moeten halen. Rommelig? Ja, dat klopt wel. Het is ook een pittige tegenstander. Dat vond ik in de thuiswedstrijd van ons ook hoor. Toen wonnen we weliswaar met 5-0 maar vond ik ze zeker niet slecht. Het doel vandaag was: drie punten. We moeten bijblijven, in ieder geval tot 4 april. Dan spelen we tegen Wildervank. Dat zou dan weleens om de tweede periode kunnen gaan. Daar gaan we voor. Ja, precies: win zulke wedstrijden als vandaag maar eens. De laatste drie tegenstanders is het niet gelukt. Ze winnen niet voor niks dik van TKB. Ze hebben een goed voetballend ploegje. We hebben een paar weken niet gevoetbald. Dat merkte je. Vooral in de opbouw van achteruit. We kregen alle ruimte maar kozen toch steeds voor de lange bal. En dat zie ik liever niet. Want je speelde de bal steeds in de ruimte waar zij een overtal hadden. Dat is niet handig. We maakten een fantastische eerste goal, maar er is nog wel werk aan de winkel.’
Donderdagavond 19 februari 2026 om 20:00 uur speelt Veendam 1894 thuis aan De Langeleegte de inhaalwedstrijd tegen DVC Appingedam.
Meer foto’s zijn te zien op Facebookpagina De Langeleegte huilt.