Door Klaas Fleurke
Veendam 1894 weet na lange tijd weer wat verliezen is. Op 1 november vorig jaar verloor het team van trainer/coach Armand Mac Andrew voor het laatst een competitieduel van CEC. Daarna zetten de geelzwarten een goede serie neer, maar op een fris aanvoelende lentedag van 7 maart 2026 moesten de Langeleegteboys in eigen huis hun meerdere erkennen in streekgenoot Hoogezand. Zij zijn eveneens bezig met een sterke serie. De eerste helft was aardig in evenwicht maar kort na de pauze sloeg de formatie van trainer/coach Marshall Pourier onverbiddelijk twee keer toe. De thuisclub kwam deze mokerslag niet te boven en verloor over de hele wedstrijd genomen verdiend van de bezoekers. In de tweede helft werd er nagenoeg niets gecreëerd. De Parkstedelingen legden het af op duelkracht, strijdlust, gedrevenheid, scherpte en de echte wil om te winnen. Het heilige voetbalvuur leek bij de gastheren te ontbreken. Vorige week lieten de Veendammers al twee punten liggen en vandaag gingen de Hoogezandsters met de drie punten naar huis.
Aftastend begin
Nadat scheidsrechter van dienst Samuel Man in ’t Veld voor het beginsignaal had gefloten was er het eerste kwartier een aftasten van beide kanten. De eerste mogelijkheid ontstond na een hoekschop van Hoogezand. Routinier en sluwe vos Heine Uuldriks manoeuvreerde zich knap vrij maar zijn inzet werd gekeerd door Veendam 1894-doelman Roy Mos. Na een half uur spelen was de thuisclub een paar keer gevaarlijk via zijn topscorer Dinand de Jonge en aanvaller Sam Kamphuis. Maar Hoogezand-keeper Guilherme Maia Deschamps – hij communiceerde in het Engels – was steeds een hinderlijke sta-in-de-weg. Aan de andere kant vocht de behendige Hoogezand-aanvaller Fadi Sharbokeh mooie duels uit met linkerverdediger Melvin Tehubijuluw. De twee waren aan elkaar gewaagd – zeker in de eerste helft.
Onfortuinlijk
Een paar rushes van 1894-speler Mark Wijnsema over de rechterkant leverden nét geen succes op. Eerst kwam de bal net niet bij Dinand de Jonge, die kort erop bij een duel verkeerd neerkwam waarbij zijn elleboog uit de kom schoot. Otto Voorma en Owen de Bruijn lapten de onfortuinlijke goaltjesdief weer op maar hij hield teveel pijn waardoor hij na rust in de kleedkamer achterbleef. Aanvoerder Ramon de Jong kreeg namens de geelzwarten op slag van rust de beste kans na een voorzet van Mark Wijnsema maar in goede positie aaide hij de bal naast. Met een brilstand werden de 22 acteurs na 45 minuten naar de kleedkamers in het Henk Nienhuis Stadion gedirigeerd.
Raak
Niet alleen De Jonge keerde na de thee niet terug op het veld ook Sam Kamphuis kon zich douchen. Ryan de Bruijn en Robert Nullmeyer waren hun vervangers. Veendam 1894 begon te slap na de hervatting. Harmen Hager gaf al een vroeg waarschuwingsschot. Zijn poging verdween nog naast het doel van Mos. Maar een paar minuten later was het wel raak voor de gasten. Er ontstond een scrimmage in de zestien waarbij Fadi Sharbokeh alle verdedigers aftroefde in de rebound inclusief doelman Mos. De bal verdween tot ontzetting van de Veendammers in de verre hoek. Twee minuten later verdubbelde deze gevaarlijke aanvaller van Hoogezand de voorsprong door een afvallende bal attent en meedogenloos binnen te knallen.
Dubbele wissel
Twintig minuten voor tijd probeerde hoofdtrainer Mac Andrew met een dubbele wissel nog iets af te dwingen. Ramon de Jong en Mark Wijnsema verlieten bij een 0-2 stand zeer teleurgesteld het veld. Lorenzo Langeland en Wessel Bieze probeerden er samen met de overige Veendammers nog het beste van te maken maar ze slaagden er maar niet in een echte kans te creëren. Hoogezand was in de omschakeling gevaarlijker. Tobias van den Berg was met een geplaatst schot dicht bij de 0-3 maar Roy Mos kon dit met een prachtige save voorkomen. Na het eindsignaal was er de eerste (verdiende) nederlaag in ruim vier maanden tijd voor de geelzwarten. Stof om over na te denken is er voldoende. Nee, geen Saharastof deze keer maar de selectie van trainer/coach Mac Andrew moet zich de vraag stellen waarom het spelbeeld soms zo wisselvallig is.
Weg omhoog
Aanvoerder Justin Slor van Hoogezand hoeft deze vraag niet te beantwoorden. Zijn team lijkt de weg omhoog te hebben gevonden na een uiterst moeizame start van de competitie. Wat is zijn indruk op dit moment als ik hem na afloop feliciteer met de overwinning? Justin: ‘Hoe we er nu voorstaan? Wij spelen op dit moment veel beter. We hebben veel minder blessures. Dan zie je dat we gewoon best heel veel kwaliteit hebben. Mits we allemaal bij elkaar blijven. Dat is een goed teken. Wij een goede serie? Ja, we hebben in de laatste zeven, acht wedstrijden maar één keer verloren. Dat gaat hartstikke goed. Wij de weg naar boven gevonden? Kijk, wij zijn begonnen met een nieuwe groep. Veel nieuwe en jonge jongens. In het begin hadden we pech met veel blessures en schorsingen. Maar je ziet dat als het allemaal weer bij elkaar komt, het een hecht team kan worden.’
Extra adrenaline
Justin: ‘Ja, ik denk ook dat het in de eerste helft gelijkwaardig was. Het was fijn dat we twee goals vlak na elkaar maken. Dat was de klap voor Veendam. Die kwamen ze niet meer te boven en dat gaf ons veel energie. Het vuur bij ons wél aanwezig? Heb je dat bij Veendam gemist? Wij renden achter iedere bal aan. Tot zelfs ver in de 90ste minuut. Dan speelt natuurlijk ook mee dat je voor staat en het lekker loopt. We krijgen extra adrenaline, dus dat is alleen maar een goed teken. Ja, we kunnen nu weer omhoog kijken. Er zitten best wel veel ploegen dicht bij elkaar. Wij moeten nog een aantal wedstrijden inhalen. Tegen concurrenten. De derde periode? Haha, in de tweede staan we ook al redelijk. Maar nee, we moeten proberen zo snel mogelijk weer de weg omhoog proberen te vinden. Dan gaan we daar pas over praten.’
Nooit verzaken
En hoe beleefde Veendam 1894-hoofdtrainer Armand Mac Andrew de wedstrijd van vanmiddag als ik met hem terug wandel naar het clubgebouw van Veendam 1894. Mac: ‘Ja, zeer teleurstellend. In de eerste helft hebben we nog wel wat kansen gehad en mogelijkheden tot honderd procent kansen, maar de overwinning van Hoogezand is niet onverdiend. Of ik de echte scherpte en de wil om te winnen miste? Ja, dat klopt. Kijk, zij spelen natuurlijk een gemakkelijker spelletje, dan dat wij willen spelen. Maar los daarvan moet je wel strijd willen leveren. Daar begint het natuurlijk wel mee. Als wij wat willen dan zullen we onze duels moeten winnen. Dan moeten we strijd leveren en de echte wil om te winnen tonen. Dat ontbrak vanmiddag bij een aantal. Er zijn een paar jongens – ik noem bijvoorbeeld een Yorick Zuur – die nooit verzaken. Ook maken we heel bijzondere keuzes. In balbezit en het kiezen van positie. Daar hameren we de hele week op. Ik heb er niet veel van teruggezien. Van wat we willen en onze intenties zijn. In de tweede helft hebben we nul gecreëerd. Alle tweede ballen waren voor hen. En zij houden voorin heel gemakkelijk een bal vast waarmee ze door kunnen voetballen. Dat lukt bij ons niet. Dan komen we niet aan voetballen toe. Mensen bij laten sluiten. Dan is het lastig tegen een behoorlijk verdedigend spelende ploeg. Veel mensen achter de bal. Tja, teleurstellend.’
Wisselvallig
Mac: ‘Ik ga de wedstrijd wel even terugkijken en analyseren maar ik werd er niet echt vrolijk van. Vanmiddag waren er te weinig jongens die hun niveau haalden. Tja, hoe nu verder? Inderdaad, volgende week TKB uit. Dan kan het zo maar weer anders zijn. Dat we er weer bovenop zitten en dat alles klopt. Vanmiddag klopte het niet zoals wij willen spelen. Bij het druk zetten stonden er jongens gewoon in de vrije ruimte. Verdedigend met nog geen tegenstander binnen tien meter om zich heen. Dat kan natuurlijk niet. Dan klopt er iets niet. Het is bij ons gewoon te wisselvallig.’
Meer foto’s zijn te zien op Facebookpagina De Langeleegte huilt.
